Ik mis geen sigaretje meer:
-als ik 's morgens uit mijn bed kom
-bij de koffie
-voordat ik begin met werken
-tijdens de pauzes
-als ik even rustig zit
-na het eten
-als ik op bezoek ben
-als ik uit ben
-in tijden van stress
-tijdens de film
-als ik ga uiteten
-tijdens het wandelen
-met mijn vaste rookmaatjes
-als ik van winkel naar winkel loop
En misschien nog wel op heel veel andere momenten waar ik nu niet aan heb gedacht. Is het niet fantastisch dat die gewoontes écht kunnen veranderen en dat die trekmomentjes écht verdwijnen. Ik vind het heerlijk en dat geeft me de moed om door te zetten.
Doorzetten ja, want zo af en toe mis ik mijn sigaretjes gewoon. Met weemoed denk ik dan terug en de wetenschap dat ik nooit meer zal roken maakt me dan licht verdrietig. Noem het heimwee. Maar mede dankzij dit blog laat ik me niet verleiden of in verwarring brengen. Ik accepteer het gevoel, het hoort erbij, en ook dat zal langzaam over gaan.
Jongens, ik ben écht gestopt!
